Het verhaal van mevrouw De Vries over haar evenwichtsproblemen en de BalanceBelt
In 2001 kreeg mevrouw De Vries voor het eerst last van evenwichtsproblemen. Het begon met milde maar aanhoudende duizeligheid. "Ik ben nooit gevallen en ik heb me nooit echt misselijk gevoeld, maar het beperkte me wel in mijn dagelijks leven", legt ze uit. "Op mijn werk heb ik meerdere keren langdurig ziekteverlof gehad, wat moeilijk was. Ik hield echt van mijn werk."
Op dat moment werkte ze op het gebied van psychosociale ondersteuning en voorlichting bij een regionaal kankercentrum. “Ik organiseerde bijeenkomsten voor artsen, verpleegkundigen en andere zorgprofessionals om de voorlichting en psychosociale zorg voor kankerpatiënten te verbeteren. Dat werk betekende veel voor me.”
Naarmate haar symptomen verergerden, werd het echter steeds moeilijker om haar werk vol te houden. “Ik heb verschillende KNO-artsen bezocht, eerst in Den Bosch en later in Eindhoven, en zij stelden de diagnose van de ziekte van Ménière. Uiteindelijk kwam ik terecht bij professor Kingma in Maastricht. Hij stelde vast dat ik bilaterale vestibulaire hypofunctie had. De uitleg over wat dat betekende kwam hard aan, maar bracht ook duidelijkheid.”
In 2009 moest ze volledig stoppen met werken. “Dat was heel moeilijk, want mijn werk was een groot deel van mijn identiteit. Maar ik kon gewoon niet doorgaan. Wat volgde was een lange periode van zoeken, accepteren en leren leven met mijn beperkingen.”
Een lange weg naar acceptatie
De jaren die volgden stonden in het teken van aanpassing aan een nieuwe realiteit. "Ik was nooit bang om naar buiten te gaan. Ik ging wandelen met een wandelstok, omdat ik van de natuur wilde blijven genieten."
Na een moeilijke periode van verdriet en vermoeidheid vond ze rond 2015 langzaam meer stabiliteit. “Met psychologische ondersteuning en fysiotherapie-begeleide oefeningen kreeg ik geleidelijk weer wat evenwicht. Ik leerde mijn dagen heel zorgvuldig te plannen: de dag rusten vóór een activiteit en twee dagen herstellen na. Alles moest met de nodige voorzichtigheid gebeuren. Dat werkte wel, maar het beperkte mijn leven enorm.
Een toevallige ontdekking
Pas eind augustus 2025 kwam ze de BalanceBelt tegen, geheel toevallig.
“Ik was online op zoek naar een video om mijn evenwichtsstoornis aan mijn Franse schoonzoon uit te leggen. Zo kwam ik bij de BalanceBelt terecht. Ik dacht: Dat wil ik ook proberen! Ook al was ik net weduwe geworden en zat ik in een moeilijke emotionele periode.
De eerste weken met de riem
Ze nam contact op met het BalanceBelt-team en werd doorverwezen naar een fysiotherapeut in Nijmegen. “Ik ging zonder wandelstok naar mijn eerste afspraak, met de trein en vervolgens met de bus – tot verbazing van de fysiotherapeut. Ik ben ogenschijnlijk gewoon mobiel, dus mensen zien niet dat ik evenwichtsproblemen heb.”
Tijdens die eerste afspraak merkte ze nog niet veel verschil. De echte verandering kwam toen ze de riem in haar dagelijks leven ging gebruiken.
Een paar dagen later ging ze met haar dochter en schoonzoon op weekendtrip. “We hebben drie dagen achter elkaar gewandeld, zijn uit eten geweest, hebben een stad bezocht en wat gewinkeld. Normaal gesproken zou ik daarna uitgeput zijn geweest. Maar toen ik thuiskwam, dacht ik: Waar is de vermoeidheid? Mijn dochter zei zelfs: 'Ik denk dat wij vermoeider zijn dan jij!'”
Ze kon het nauwelijks geloven. "Een week later liep ik met een vriendin in het donker, zonder stok, over oneffen terrein. Ik wachtte tot de vermoeidheid zou toeslaan, maar dat gebeurde niet. Toen wist ik het: dit werkt echt."
Meer energie, meer vrijheid
Sinds ze de BalanceBelt gebruikt, is haar leven drastisch veranderd. "Ik heb meer energie, meer dagen in de week. Vroeger had ik maar twee of drie functionele dagen – nu heb ik er zeven. Mijn geest voelt rustiger, ik slaap beter, ik geniet weer van de wereld om me heen."
Zelfs korte afstanden fietsen is gemakkelijker geworden. "Vroeger moest ik al mijn aandacht op het fietsen richten. Nu kan ik om me heen kijken en van de rit genieten."
Het effect is subtiel, maar krachtig. "De riem heeft mijn leven zo veel rijker gemaakt. Ik kan mijn energie besteden aan leven in plaats van alleen omgaan metIk heb weer ruimte in mijn hoofd.
Weer genieten van het leven
In de loop der jaren had ze haar hobby's aangepast. Van lange wandelingen en concerten bezoeken, ging ze over op meer zittende activiteiten zoals naaien en tekenen. "Ik ontwerp Arabische patronen; ik maak geboortekaartjes en verjaardagskaarten. Als ik geen energie meer had, kon ik gewoon stoppen en de volgende dag verdergaan."
Nu ze meer energie heeft, kan ze langzaam weer ontdekken hoe ze haar dagen wil invullen. "Dat zal even duren – ik heb meer dan twintig jaar met beperkingen geleefd."
Ze glimlacht: "Ik ben 75, maar ik voel me actiever dan ik me in jaren heb gevoeld. In plaats van langzamer te worden, krijg ik weer meer energie. Mensen zeggen dat ik straal. En ze hebben gelijk – ik heb alle zeven dagen van de week terug!"